UZUN SÜREDİR NEFES ALAMIYORDUM

Hani anlık nefesimiz kesilir ya

bazen sevinçten

bazen kederden

bazen heyecandan

veya ne bilim istediğiniz kadar türetebilirsiniz

ama bunu herkes yaşamıştır 1 kez bile olsa

işte bende bunun gibi bişi yaşadım

uzun süre nefes alamadım

çıkmazlarım seçeneklerimdi

yollarım anlamını yitirmiş

aslımı kaybetmiş

aklım düşünmeyi ve düşlemeyi ertelemişti

kalp atışlarımı duyamıyordum sessiz ve o karanlık diyarda

korkuytucuydu...

ürkütücüydü...

ama ordan cıkmak istemiyordum.

neyse öle veya böle döndük işte

içtenliğimle.

 şimdi nefes almanın değerini biliyorken

bu anın tadını çıkarmak boynumun borcu.

ellerimin terleyişi hiç bukadar güzel gelmemişti

içtiğim şarabın tadı hiç bu kadar hoş olmamıştı

ve düşler

hiç bir cümlenin uzunluğu yeterli gelmez onlardan aldığım keyfi anlatmaya.

slm dostlar ben geldim.

                                                              : D

22:14 - 4/9/2006 - yorum {7} - yorum yaz

KORKU

03:07 - 14/3/2006 - yorum {2} - yorum yaz

desteksiz

bitişler

başlangıçlar

zamansız haykırışlar

anlamıyorum artık

anlam katamıyorum

mil çekilmiş duyularıma

HİÇ BİR ŞEY ESKİSİ GİBİ OLMUYOR...

OLAMAZDA...............................................

biliyorum ama

bi çıkış yolu var

benden saklanmış

geri  kalan

gözlerimi açmaya korkuyorum

gerçi merak ediyorum

kim yada kimler daha iğrenç diye

keşke bi bilgisayar oyununda olsam

elimde bi pompalı tüfekle cevremdeki tün insana benzeyen bu yaratıkların

bağırsaklarını dışarı döksem

nihahahaaaaaaaaa....

evet evet

işte buuu

şimdi gidip dinlenmeliyim

bliyorum blogum ;

uzun zamandır sahipsiz bıraktım seni ama biraz rahatsızdım :((((

telafi edicem söz..

ama kendimi toplamam gerek

bana müsade

04:23 - 6/3/2006 - yorum {1} - yorum yaz

zaman nın değeri

tekrar kanıtladı bana

 

değerini zaman

 

biyolojimin yenik düştüğü

 

depresif ataklaklarımın

 

en ii savaşcılar olduğunu

 

çaresizliğimde

 

yarım kalan rüyamı görme çabalarımın

 

yorgunluğumun arkasında

 

gece dinlediğim seslerin ardında

 

karanlıkta

 

gerçek ve hayal.

 

kaçıp giden bir hayal.

 

yine lanetlerle anıyorum isimleri

 

ve yine her duamın ardından

 

küfürleniyor hecelerim.

 

arayış içerisindeyim

 

dibini gördüm

 

kara kuyunun

 

suyundan içtim

 

 

 

 

 

ben eskiden çok neşeliydim....

 

 

00:51 - 22/2/2006 - yorum {yok} - yorum yaz

tepkimedir hayatın kendisi

göz damlası düştü koca okyanusa

sesizdi çığlıklarım aslında

geriye ne kaldı diye düşünürken

geleceğimden oldum

müzüsyen ruhum

kaldırım taşlarından daha hareketsizdi aslında

anlatmak istediği çok şey vardı

ama yaşadıkları yetti aslında

derin bir sızı

oldu karabasan.

doğurdu yetkisiz acıları.

karanlık bir odann ortasındaki

tahta sandalye

tahta kuruları yaşamla ölüm arasında ki o ince çizgide

aldığım alkolun etkisiyle

hayal gücüm döndü yürek diline

sıralamalar yetmedi bin sendelememe.

sunuşum acı soslu biraz

afedersiniz

beğenmeyenler ;

kıçımı öpersiniz

renklerin ahengi kandırdı bizi

biz miydik kanan yoksa

kandıranmıydık kahpece can alan

kılı kır yardık ince ince eledik

süzekten geçen tek şey

 okyanusa akan göz damlalarıydı.

aslında hayat hikayem çok farklıydı.                                                                                              :(

geri dönüşleri olmayan kararlar

bizi birbirimizden ayıran o ayrılmaz saflar

hepsi şeytanın bir oyunumydu

yoksa şeytan bizden daha masummuydu

suçlanan hep cellat olurdu

kimse bilmezmiydi emri verenin aynadaki olduğunu.

istediğiniz kadar hızlı koşun

 varabileceğin en uzak nokta şu an ki noktanınz

merak etmeyin küreden çıkamazsınız

işte böyle kalori harcarsınız

örümcek ağları doldurmuş beyinleri

fikirler belden aşağı

aşağılık kompleksleri

donsuz gezen donkişot

eşşeğine ters oturtulmalı

sonrada

omur iliğinden kazığa oturtulmalı

hayaller bitti

hikayeler

yandı

düşler

düştü kırıldı

bir ben kaldım.

bir den kaldım.

ansız

zamansız

hatasız

ama

son son dur

ne kadar yeni başlangıçları çağrıştırsada

sonum sondur

evrenin sonu

ağızlara layık

çifte kavrulmuş

kimse hayır diyemiyor ona

sonu yaşayanlara sorun inanmazsanız bana

kopyalanan izler

hepside bizi seyreyler

kapanış konuşmasını

bizden başka kimse cesaret edemez

geri dönücemmmmmmmmm......

02:38 - 13/2/2006 - yorum {yok} - yorum yaz

devam ettim...

yudum yudum içtim

güzelliği

tarifsizdi

enselendim kendime

sonraki ikna yeteneğim

eski bir anıt gibi

dolu dizgin

temsili ağır kütlesinden

seslendim

işitilmedim

gereklerim

gereksizliğim-di

hayattım

belirsizliğimdi.

seyircileri izledim

izlenilesi şey yerine

en azından daha gerçekçiydi

tabi ki göreceliydi

alın yazım mıydı neydi

bi ben okuyamadım o yazıyı

silinmişmiydi neydi

sözleşme tarihim

hala yeniydi.

.

.

.

.

sanırsam artık kendimi çok güzel kandırıyorum

çünkü kandırılmam gerektiğini düşünüyorum.

bakışlarımızdaki bütün açılarımız ,

çeveremizdeki hareket halinde olan varlıklara endeksli

hiç farkettiniz mi?

galiba deliyim... :( 

hakaten yaa :)

anlıyorum şimdi

çok büyük bir arayış içerisindeyim

02:54 - 9/2/2006 - yorum {1} - yorum yaz

parçalandım...

kar taneleri

doğadaki en kırılgan şeylerdir

ama

bir araya geldiklerinde bakın

 neler yapabiliyorlar.

20:54 - 4/2/2006 - yorum {4} - yorum yaz

kabus denemeleri

belli belirsizdi

anlamını yitirmiş anıların can çekişmesiydi

gerekli olan malzemeler

bir neşter bir iğne ve bir iplik

kesip almalıydım onları bilinç altından

kökleri uzamadan

daha fazla uzatmadan

merakıma yenik düşüm

 yatağıma dönüyorum

kabuslarım açın koynunuzu

 ben geliyorum

:p

03:36 - 4/2/2006 - yorum {3} - yorum yaz

kişilik bilmem neyim no:2

çığlık dakilarım geldi çaldıkapımı

kimo diye sorma fırsatım  olmadı

çünkü geleni sen sandım

açtım

düşünce odalarımın baş köşesine kuruldu

karanlığın en koyu olduğu noktaya

kovamadım bu sefer

hazırlıklı gelmiş gibiydi

kaybedişlerimide yanına almıştı

çok korktum

sanki hala bir cocuktum

saçlarımı okşadı

benimle oyunlar oynadı

o eğlendi

ben ağladım

ben ağladıkca

o eylendi.

billur sesli bir yalvarıştı

netti ve teklemedi

özümden geldi

gözlerimden gelen tuzla beraber.

kim beni bu hale getirdi

benim halimi benden başkası bilmezdi

benim deniz kabuklarım vardı

içinde okyanusları yaşattığım

huzur um vardı

kimselere anlatmadığım

şimdi

ayyakkabımın tabanındaki çamurlarım var

ama

onlardan benim

sadece benim

yarın suyla akıp gidecek olan çamur parçalarım

onlarda gelip geçicek

herkes ve herşey gibi

ama onlar da bi iz bırakıcak

canım yanıyor

artık

gücüm kalmadı

dizlerimin üstüne çöktüm

ve birdaha ayağa kalkamayacağı biliyorum

denemlerim

boşa

benliğimi fethetmiş

başarısızlıklarım

yılmışım artık

bıraktım  beni

ben burda dizlerimin üstünde can çekişmek istiyorum

korkucak ne kaldı geriye şimdi

bir kaç notadan ibaret eksik bir ezgi

akbabalar üşüşmüş başıma

son nefesimi bekliyor

bekleticem onları

düşlerimde çürüdüm çünkü yaşamayı seçtim,

 yaşatmayı değil

elimden geleni sadece bumu benim

ben bundan ibaretmiyim

gözlerimin önünden geçen kısa bir film fragmanı

ben bu filmi izlemiştim diyen arka koltuktaki ses

can almak istemişim

can vermek isterken

yeteeeeeeeeerrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr..

inançlarım

öfkelerim

kahroluşlarım

ağlamalarım

bağırmalarım

dışa vurumlarım

gerekliliğim

tövbelerim

kesiklerim

boğazımdaki düğümlenmeler ve yutkunmalarım

baş kaldırışlarım

alaycı tavrım

kandırılışlarım

savruluşlarım

kırmızıda geçip yeşilde durmalarım

yamuk doğrularım

itaatkarlığım

bencilliğim

biçimsizliğim

misafirliğim

gereksizliğim

lanetliliğim

cehaletim

bensizliğim

zamansızlığım

kadersizliğim

densizliğim

sebepsizliğim...

...

...

...

...

...

Artık

nedensizim.

dayak yedim bu hayattan

beni bi temiz benzett

cebipdeki yıldızlar

yanağımdaki gökyüzü soğukluğu

pişmanlığım

artık pişmanım

neye , niye veya nedeni önemli değil

artık pişmanım

hala gidecek gücüm varken gitmediğim için

hala bu sandalyede oturmus

aptal aptal bişiler yazdığım için

müzik ruhuma işledi artık

yüreğim doldu taştı

kaldırmıyor belli

kendime olan uzaklığımı ölçemiyorum artık

 artışlarım hep azalışlarıma eşit

kendimi kovalamaktan nezaman vaz gecicem bilmiyorum

ruhumun en dipteki en kuytu köşesindeki

lekeli ve kayıp maskem

dillendim

durdu durdu

yürek 

yetti suskunluğu

bir çizgi çizdi kendine bunu izle dedi

emretti.

neydi derdi

benden bile gizlediği

kapılarımın hepsini açtıp

pencereleride

içeriye temiz hava dolsun diye

nem ve blirsizlik uçup giitti zihnimden

geri kalan soğuk duvarlar ve yanlızlığım

değişen bişi olmadı yani

zaman geçtikçe kıpının arkasından sızan ışık gibi

sızıcaktı içeriye kovduklarım

lakin ozamana kadar ben o  duvarlardan ayrılmış olmak istiyorum

o duvarlara kazıdığım resimleri bir daha görek istemiyorum

daha fazla yazmak istemiyorm.........................................................................................................

02:05 - 3/2/2006 - yorum {1} - yorum yaz

kişilik kayıpları no:1

cenazemi kaldırdım bugün

kar yığını kefenim

yağmur çaldı kefenimi

bir analiz sonucu

belirsiz cümleler arka arkaya

düşene tekme düzeninde

her duam da iyimserlik beslerken

beslediğim umutlar gözümü oydu

kalbimi söktü baş köşeye koydu

soluklarım düzensiz

damarlarımda gezen sıvının yoğunluğunu oluşturan alkol

gizli düşünceleri araladım

utanmadım

utandırdım

her günah bir ego

künahlarımda boğulmak istiyorum

dumanından boğuluyorum

içtiğim sigaranın.

bana beni anlatın

belkilerden uzak

net görüntüler sunun önüme

herşeye kabulüm artık

elim kolum bağlı oturmaktan iyidir yanlış yapmak

yaptığım her ynlış beni doğruya bir adım yaklaştıracakken.

nefes alamıyorum ,

boynumdaki halat kaç düğümden oluşuyor ?

sewdiğim insanların gözyaşlarında boğuluyorum

kurtarın.

çaresizliğim

sloganım olmuş bu aralar

umursadıklarım kefenimi dikti

hırsız oldum cesetimi çaldım

toprak ıslak

tanrı bir kalemde

gözümün içine okyanuslar.

renkler soluk yitirmiş gerçekliğini

kısık çıkğlıklar

yanmış kipriy çöpleri

izmarit benliğim

zehir dolu

fareler bile yanaşmıyor artık yanıma

dudaklarım hala bir kaç cümle

ölmeden önceki son cümlelerimi oluşturmaya çalışıyorum

doğrunun onunde duruyorum

acıyı çekemez olmuş bedenim.

acıyı çekemez olmuş bedenim.

acıyı çekemez olmuş bedenim.

istifamı verdim tanrının masasına bıraktım

red edildi cevabını

bozuk asansör kapısında okudum

aynalardan sakındım

kendimden nekadar uzaklaşabilirdim

kiralık katil oldum.

 varlığımın farkına ben bile varamadım

tanrıyı hiç suçlamadım

dilimdeki küfürler

meleklerin kanatlarından dökülen tüyler

lanetimin virgüllerine denk geliyorum noktaya ulaşamıyorum

yanan bedenler

soğukta bu ateşten faydalanan

kimsesizler

parmak uçlarım kırılgan

yazılarım , yorumlarım kemirilmeye müsait

benide kemirsinler ve bitirsinler

sonumu görmekten korkuyorum artık

sonumu...

sonum...

son...

s...

ssssalla gitsin.

ölmüş ruhlardan

her gün acılarla sewişmekten

daha kötüsünü göremiyorum

görebildiğim herşey

yanlızlığıma inat

herkes gibi yanlız doğdum

ben ağladım millet bayram etti

şimdi

sonum geldi

ben bayram edicem

millet ağlicak

ılık bir yağmur yağıcak

şehrim ıslanıcak

sokaklarında çocuklar oyunlar oynayacak

ışıklar gece yanmiyacak

ben gelicem geri

hiç gitmediğim gibi

 hiç gelmediğim gibi

kolayca kaldırdını z cenazemi

kutlarım sizi

iki damla tuzlu su

yanklarınızda ki.

şimdi.

gidiş dönüş biletimi ucuza aldım

sessizliğin içinde kaybolan ruhlar gibi

sistemin katili olmuşum

savaşı ben kazandım

lakin

muharebe sonuçlanırken şans ondan yanaydı

şansa hiç inanmadım

hatalarımın ardı kesilmedi

inançlarımın bana getirisi mi olmalıydı

ama geç kaldım

küçük bir cucuğun iğneden korkması gibi bişi bu duygu

yaşadığımı hissediyorum ama

ben olduğumdan emin değilim

emin olduğum bişi kalmadı artık

sendeledim

sağım solum

ebe sobe

tanrı çık ortaya

mızıkcılık yapıyosun ama hep.

belleğimin kaç kaçını

adadım bu hayata

yinede hissedemedim duyguların hepsini

sözlerim hep saçma

açık gidecek gözlerim

buluşlarım hep sınıfsız

bulunduğum noktayı keşfedebilsem

sınıflandırılmamışım ki

yerim yurdum belli değil

beyaz çarşaftaki

küçük kan damlası misali

dikkat çeker,

manasız,

ilgi çeker,

tarafsız,

mide bulandırır,

hayat kurtarır,

kan damlası.

gökyüzüne yüzümü dayadım.

soğukluğunu ruhuma kattım

yıldızları ceplerime doldurdum

yola koyuldum

sigaramın dumanı

böceklerin korkulu rüyası

onlara görede ben bir tarıyım sanırım

sanışlarım

sanmalarım

aldanışlarım

alkışlarım

katlanışlarım.

öpücüklere boğulmak istiyorum

sewişmelerin sahteliğinde

karşılık beklemeden

karşılık vermeden

buzzz gibi.

üşüyorum.

akımlarım

kalplerde

bıraktığım o lanet izler

elbet bir gün silinip gider.

tarihlerin

yetersizliğinde gölgedeki bonzai ağacım

kin dolu bıkkınlıklarım

ciddi sabırlar dolu sabun kalıplarım

günahlarımdan arınma çabalarım

ırkcılığa bir gece kondu diktim

nehirlerim buharlandı.

ciceklerim soldu kurudu

kuru yaprakları

toprağa gömdüm

başında dualar ettim

yalvarışlarımı duyurdum

işe yaramayacağını söyleğyen sağ duyum

 vaz geçişlerim

size oldumu hiç

dinginliğiniz okyanus oldumu

yağmur damlalarının sesleri duyuldumu.

künahlarınız yanarken suzluktan dudaklarınız kurudumu

kendimi kaybedişlerim

kişilik kayıplarım

kelimelerin oynadığı oyunlar

kalıplarımın kırlışı

ağlama duvarlarlarım

ağlama

yosun tuttun

ağlama artık.

Kişilik kayıplatım No:1

23:21 - 2/2/2006 - yorum {1} - yorum yaz